Brak naruszeń przepisów antydopingowych podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich Mediolan–Cortina 2026 pokazuje, że włoskie igrzyska należy uznać za sukces.

Głównym celem działań antydopingowych podejmowanych podczas igrzysk olimpijskich jest zapewnienie czystości rywalizacji, aby miarą sukcesu był talent i ciężka praca, a nie wspomaganie farmakologiczne. Za realizację programu antydopingowego w Polsce odpowiada Polska Agencja Antydopingowa (POLADA). W czasie przygotowań do zimowych igrzysk olimpijskich planowanie oraz przeprowadzanie kontroli antydopingowej jest procesem trudnym i złożonym. Zgodnie z rekomendacjami Światowej Agencji Antydopingowej (WADA) oraz Międzynarodowej Agencji Kontroli Antydopingowej (ITA) każdy z zawodników uczestniczących w igrzyskach powinien – w okresie sześciu miesięcy poprzedzających zawody – zostać poddany kontroli. Nie zawsze jest to możliwe, ponieważ część przygotowań realizuje się poza granicami kraju, z uwagi na brak śniegu lub dostęp do lepszej infrastruktury. W związku z tym za granicą kontrole przeprowadzają narodowe agencje antydopingowe, działające na danym terytorium, lub prywatne podmioty świadczące komercyjne usługi kontroli antydopingowej.

90-procentowy wzrost kontroli w okresie przedolimpijskim

W trakcie igrzysk w Mediolanie i Cortinie D’Ampezzo za program antydopingowy odpowiadała Międzynarodowa Agencja Kontroli Antydopingowej, nazywana też Międzynarodową Agencją Testową (ITA). Jeszcze przed zawodami sklasyfikowała wszystkie sporty według kategorii ryzyka, a każdy z nich otrzymał również rekomendacje z minimalną liczbą planowanych badań. Zalecenia ITA miały charakter zarówno ilościowy, jak i jakościowy, co oznacza, że poza minimalną liczbą testów wskazywano również, jakiego rodzaju analizy należy wykonać na pobranej od zawodnika próbce.

Faza przed igrzyskami zakończyła się wraz z otwarciem wioski olimpijskiej 30 stycznia 2026 roku. W specjalnym raporcie ITA podaje, że w tym okresie kontroli zostało poddanych 92 procent zawodników uczestniczących później w igrzyskach (2916 zawodników, u których wykonano 7 100 kontroli). To wzrost o 90 procent w porównaniu z liczbą kontroli przed igrzyskami w Pekinie. Niewątpliwie jest to krok w dobrym kierunku, który pozwoli w niedalekiej przyszłości zwiększyć liczbę działań antydopingowych. Większość kontroli (63 proc.) została przeprowadzona przez narodowe agencje antydopingowe, podczas gdy 37 proc. zrealizowały federacje międzynarodowe.

Szczególną uwagę poświęcono sportom i dyscyplinom wysokiego ryzyka. W ramach tej grupy co najmniej raz przebadano 91 procent zawodników, a blisko 66 procent – aż trzy lub więcej razy.

Zgodnie z rekomendacjami ITA przebadano w tym programie 77 procent zawodników z Polski. POLADA w okresie przygotowań do igrzysk przeprowadziła 92 kontrole antydopingowe z udziałem potencjalnych olimpijczyków z kadry biało-czerwonych, z czego 19 kontroli podczas zawodów (IC) i 73 kontrole poza zawodami (OOC). Pobrano 126 próbek (19 IC i 107 OOCZakres przeprowadzonych kontroli potwierdza zaangażowanie POLADA w realizację kompleksowego i opartego na analizie ryzyka programu antydopingowego, zapewniającego polskim zawodnikom właściwe przygotowanie do startu w czystych i uczciwych zawodach.

Jednym z priorytetów ITA był nadzór nad sportowcami neutralnymi (AIN) z Rosji i Białorusi, którzy zostali dopuszczeni do udziału w igrzyskach olimpijskich. Wszyscy zawodnicy z tej grupy zostali w 100 procentach skontrolowani zgodnie ze wszystkimi aktualnymi wymogami.

Ciekawie przedstawiają się statystyki w zakresie dyscyplin, które były reprezentowane podczas igrzysk. Żadna z dyscyplin nie została objęta weryfikacją w stopniu 100 procentowym, który pozwoliłby na sprawdzenie wszystkich zrzeszonych sportowców. Jedynym sportem w ramach grupy wysokiego ryzyka, którego zwodnicy zostali skontrolowani w całości przynajmniej raz, był skialpinizm. Sportem, którego program antydopingowy najbardziej odbiegał od rekomendacji ITA, było narciarstwo alpejskie.

POLADA na ZIO Mediolan–Cortina d’Ampezzo 2026

Program kontroli antydopingowych w czasie igrzysk rozpoczął się wraz z otwarciem wioski olimpijskiej. Całość nadzorowała ITA. Był realizowany w oparciu o struktury Lokalnego Komitetu Organizacyjnego, który zaprosił do udziału w pracach zainteresowane narodowe agencje antydopingowe. Polska Agencja Antydopingowa odpowiedziała na to zaproszenie i została włączona do bieżących prac. Do Włoch delegowano sześciu kontrolerów oraz koordynatora Olhę Zavhorodnyą, która ma wieloletnie doświadczenie w zakresie planowania kontroli i była m.in. współodpowiedzialna za realizację programu kontroli antydopingowej podczas Igrzysk Europejskich 2023 Kraków – Małopolska, a także w podobnym charakterze uczestniczyła w igrzyskach olimpijskich w Paryżu.

Kontrolerzy Polskiej Agencji Antydopingowej byli przydzieleni do Doping Control Command Centers (DCCC) w Livigno (narciarstwo dowolne, snowboard), Mediolanie (hokej na lodzie, łyżwiarstwo figurowe, łyżwiarstwo szybkie, short-track), Cortinie d’Ampezzo (curling, narciarstwo alpejskie kobiet, saneczkarstwo, bobsleje i skeleton), Antholz-Anterselva (biathlon).

Olha Zavhorodnya, jako koordynator kontroli antydopingowej, została przydzielona do Predazzo, gdzie odpowiadała za planowanie i realizację programu kontroli antydopingowej w skokach narciarskich, biegach narciarskich i kombinacji norweskiej. Każde DCCC działało w ścisłej współpracy z ITA oraz Lokalnym Komitetem Organizacyjnym. Pod kierownictwem i koordynacją NADO Italia, w skład zespołów zarządzających centrami wchodzili koordynatorzy delegowani przez narodowe agencje z wielu krajów: NADO USA, NADO Francja, NADO Węgry, NADO UK, Sport Integrity Australia, Sport Integrity Kanada oraz POLADA. Do zadań centrów należało monitorowanie systemu PASS (Planning and Assignment Support System) – platformy ITA służącej do planowania i przydzielania misji kontrolnych, przydzielanie kontrolerów antydopingowych (DCO) oraz kierowników stacji kontroli dopingu, a także koordynacja pracy chaperonów (osób odpowiedzialnych za odnalezienie zawodnika i poinformowanie go o konieczności poddania się testom) oraz flebotomistów (pracowników odpowiedzialnych za pobieranie krwi) w ramach poszczególnych misji kontrolnych.

Jakie państwa i jakie sporty były najczęściej kontrolowane?

Od zawodników biorących udział w igrzyskach pobrano 3053 próbki antydopingowe Skontrolowano 1848 olimpijczyków z 94 narodowych komitetów olimpijskich, co stanowiło 63,4% wszystkich uczestników igrzysk. Połowa próbek została pobrana podczas zawodów. Częściej kontrolowani byli mężczyźni, od nich pochodziło 53% próbek. Wszystkie próbki poddano analizie w akredytowanym przez Światową Agencję Antydopingową laboratorium w Rzymie. Wynik ten stanowi istotny wzrost w porównaniu do 55% sportowców przebadanych podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Pekinie w 2022 roku.

Kontrole antydopingowe objęły sportowców ze wszystkich uczestniczących narodowych komitetów olimpijskich, zapewniając kompleksową ochronę podczas zawodów. Rozkład analiz odzwierciedlał liczebność delegacji narodowych, co doskonale obrazuje statystyka najczęściej badanych delegacji. Były to reprezentacje olimpijskie Stanów Zjednoczonych Ameryki, Włoch, Kanady, Francji, Niemiec, Szwajcarii, Szwecji, Norwegii, Austrii i Japonii.

Najwięcej kontroli antydopingowych przeprowadzono w następujących sportach: hokej na lodzie, biegi narciarskie, biathlon, łyżwiarstwo szybkie, narciarstwo alpejskie, bobsleje, short-track, narciarstwo dowolne, łyżwiarstwo figurowe i saneczkarstwo.

Próbki z igrzysk będą przechowywane przez dziesięć lat

Planując strategię kontroli, brano pod uwagę kilka czynników:

• cechy fizjologiczne zawodników każdej dyscypliny,
• dane dotyczące wyników sportowych,
• ryzyko dopingowe w poszczególnych krajach i sportach,
• informacje zebrane za pośrednictwem platformy REVEAL, służącej do pozyskiwania anonimowych informacji o stosowaniu dopingu.

Program antydopingowy zakończył się brakiem stwierdzonych naruszeń przepisów. Należy przy tym podkreślić, że zgodnie ze standardami Światowej Agencji Antydopingowej próbki pobrane podczas zawodów zostały zamrożone i będą przechowywane do ponownych analiz przez okres dziesięciu lat.

/forumtrenera.com/kupowali-witamine-lykali-amfetamine-leki-i-suplementy-diety-dla-sportowcow-dlaczego-trzeba-byc-ostroznym/

Organizacja igrzysk w 2026 roku była cenną lekcją dla Polskiej Agencji Antydopingowej. Uwidoczniło się kilka problemów, które wymagały elastycznego podejścia, przede wszystkim natury logistycznej – pomiędzy poszczególnymi arenami należało pokonać duże odległości, sięgające nawet 500 km. Skutkowało to koniecznością zaangażowania większej liczby kontrolerów, zorganizowania właściwej logistyki transportu próbek i pracowników antydopingowych. W tym celu stworzono również trzy centra kontroli dopingu (DCCC): w Mediolanie, Cortinie i Predazzo. Wszystkie były czynne i operacyjne 24 godziny na dobę przez cały okres igrzysk. Należy zaznaczyć, że 50% próbek pobrano poza zawodami, w miejscu treningu czy zakwaterowania zawodników.

Igrzyska w Mediolnie i Cortinie d’Ampezzo były wielkim wyzwaniem dla wszystkich osób zaangażowanych w realizację programu kontroli antydopingowych. Brak naruszeń przepisów pokazuje, że włoskie igrzyska należy uznać za sukces.

Gdzie znaleźć listę leków zabronionych? Najważniejsze informacje

Każda osoba, która uczestniczy we współzawodnictwie sportowym podlega zasadzie ścisłej odpowiedzialności, co oznacza, że w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów antydopingowych musi ona udowodnić, że świadomie nie naruszyła przepisów antydopingowych. Naruszenie może być wynikiem zanieczyszczenia przyjmowanych leków, suplementów diety a nawet żywności. Stosując różne leki czy suplementy warto sprawdzić skład i producenta. Polska Agencja Antydopingowa udostępnia w tym celu stronę internetową – Bazę Leków http://www.leki.antydoping.pl/, która zawiera informacje o lekach dostępnych w Polsce lub za pośrednictwem aplikacji Doping Guard, która pozwala na sprawdzenie leku w czasie rzeczywistym na podstawie zdjęcia etykiety lub kodu kreskowego. Niezależnie od tego warto zachować partię produktu, który się przyjmuje (wraz z jednym zamkniętym opakowaniem z tej samej partii), a następnie poddać go analizie w celu stwierdzenia potencjalnego zanieczyszczenia. Preparaty dostępne w innych państwach można również sprawdzić na stornie internetowej Centrum Badań nad Zapobieganiem Dopingowi Uniwersytetu Sportowego w Kolonii, który prowadzi wykaz przebadanych preparatów https://fis.dshs-koeln.de/en/organisations/zentrum-f%C3%BCr-pr%C3%A4ventive-dopingforschung-zepr%C3%A4do/

Zwracajmy również uwagę na ostrzeżenia, które często są publikowane na stronach internetowych narodowych agencji antydopingowych. Przede wszystkim jednak sprawdzajmy źródło, z którego kupujemy produkty. Polska Agencja Antydopingowa prowadzi szeroko zakrojoną współprace z organami ścigania, które prowadzą do zamykania nielegalnych fabryk produkujących substancje zabronione w sporcie, a których użycie może być niebezpieczne dla życia i zdrowia.

Czysty sport to lepszy sport, a najlepiej smakuje sukces, który nie jest wspomagany.

Razem Tworzymy Mistrzów