– Wiem, że część sportowców boi się tak jasnych deklaracji, ale ja nie chcę owijać w bawełnę. Po urodzeniu córki wróciłam do sportu z myślą o medalu olimpijskim w Mediolanie i Cortina d’Ampezzo – mówi snowboardzistka Aleksandra Król-Walas, dwukrotnie trzecia w mistrzostwach świata: w 2023 roku w Bakuriani i w 2025 w Engadynie.

- Staram się być blisko trenerów i zawodników, niech czują, że pracują z człowiekiem sportu, a nie z urzędnikiem. Obowiązki reprezentacyjne to nie jest moja bajka - mówi Adam Malysz, prezes Polskiego Związku Narciarskiego.

Sport to synonim lepszego życia. Dla niepełnosprawnych, ale i pełnosprawnych. Dlatego każdego do niego gorąco namawiam – mówi Andrzej Ochal, trener kadry paralimpijskiej w tenisie stołowym. Z Paryża jego zawodnicy przywieźli aż osiem medali.

– Wojciech Nowicki już niczego nie musi, on tylko może. Jeśli nie zdobędzie medalu na igrzyskach w Paryżu, jego świat się nie zawali - mówi Joanna Fiodorow, trenerka mistrza olimpijskiego z Tokio w rzucie młotem.

– To nie ja wybrałam pływanie, to pływanie wybrało mnie. I jestem w nim do dzisiaj – mówi Beata Pożarowszczyk-Kuczko, trenerka pływania paralimpijskiego, fizjoterapeutka, wybrana przez PKOl na trenerkę roku 2023.

„Sport ma uczyć samodzielności ludzi z niepełnosprawnościami. To jego podstawowa funkcja, poza szansą na rywalizację o paralimpijskie medale”, mówi Łukasz Szeliga, prezes Polskiego Komitetu Paralimpijskiego, który istnieje już 25 lat.

Nominacja olimpijska to poważny bodziec dla rozwoju breakingu. Mamy nadzieję, że wśród 32 najlepszych zawodników, którzy wystąpią w Paryżu będą trzej z Polski – mówi Leszek Baranowski, prezes Polskiej Federacji Tańca Ulicznego i menedżer kadry breakingu.